Buyukannesi ayin isiginin gunesinki kadar guclu oldugunu, ay isigina cikmadan once onlem almak gerektigini soylemisti ona. Topragin karanligindan hayat fiskirdigini bilmek hosuna gidiyordu. Insan topragin icinde neler olup bittigini bir bakista goremiyor olsa da, filizlenen, acilan, buyuyen, bizlerin bir parcasi olacak olan tohumlar vardi orada. Gorunmeyen ama var olan seyler... Kadin polis Lupita utu yapmayi sever. Kafayi cekmeyi, camasir yikamayi, kendine acimayi, cingar cikarmayi, dans etmeyi, yalnizligi ve sessizligi, soru sormayi sever. Lupita sevismeyi sever... Derken bir cinayete tanik olur ve her sey tersine doner. Kendini yolsuzluklardan uyusturucu trafigine uzanan bir gizem aginin ortasinda bulan Lupita canini disine takarak bu gizemi cozmeye ugrasirken ozuyle, atalariyla, benligiyle de yuzlesecektir. Laura Esquivel Lupita Utu Yapmayi Seviyordu'da sadece paranin, basarinin ve guzelligin gecerli oldugu yozlasmis bir ulkeye sira disi bir kadin kahramanla asiliyor umudu. Aci Cikolata'nin yazarindan enfes bir Meksika masali. (Tanitim Bulteninden)