Iki Kulturde Islam: Fas ve Endonezya'da Dinî Degisim'de Geertz, mukayeseli din ve antropoloji calismalarinda iki onemli kavramsal yenilik sundu. 1960'lar boyunca dinler tarihindeki baskin egilim, karsilastirilan fenomenlerin tipolojik tasnif edilmelerine dayanmaktaydi. Bu yaklasimda, ornegin 'mistisizm' gibi fenomenler 'ozsel' nitelikleri onceden varsayilarak calisilirdi. Oysa Geertz, Fasli ve Javali velilerin kendi toplumsal ve tarihsel baglamlarindaki temsil ve pratiklerinin canli tasvirlerinin gosterdigi gibi, tikel olana yogunlasmak suretiyle mukayese yapilabilecek kismî benzerliklere dayali bir strateji onermektedir. Wittgenstein'in post-analitik felsefesinden antropolojiye tasidigi ve baska calismalariyla yayginlastirdigi kavramlar araciligiyla antropolojiyi toplumsal dusunce icindeki daha kapsamli akimlara baglamis, genis bir kitle icin daha gorunur ve canli bir hale getirmistir. Onun ikinci onemli katkisi ise, antropoloji ile tarih arasinda akademik egitim ve yazim tarzlarind